حقوق وقف و املاک وقفی
ماده 55 قانون مدنی:وقف عبارت است اینکه عین مال حبس وو منافع آن تسبیل شود .
قانون مدنی وقف راحبس عین مال و تسبیل منافع تعریف نموده است در این تعریف هم شرایط وقف امده است هم شرایط واقف و خصوصیات عین موقوفه هم در این تعریف گنجانده شده است .ماده 55 می گوید وقف عبارت است ازحبس موبد عین وتسبیل منافع و حتما باید ناظر بر عین باشد نمی توان منفعت را وقف کرد و همچنین وقف دین وحق نیز امکان ندارد.حبس عین بایددائمی باشد وقف نبایدموقت باشد،هرچند پس ازاز مدتی هدف آن منتفی گردد. و منافع هم آزاد باشد تا بتوان آن را تسبیل نمود و منظوراز تسبیل هم مورد وقف هم مبهم و موهوم و یا مجهول نباشد همینکه مال موقوفه به قبض رسید وتوسط موقوف علیهم قبض شد عقدلازم می شود وواقف حق دخالت در عین موقوفه را فقط وفق وقفنامه را دارد ونمی تواند مفاد آن را تغییر دهد و یا از ان رجوع کند (ماده 61 قانون مدنی )
ماده56قانون مدنی:وقف واقع می شود به ایجاب ازطرف واقف به هرلفظی که صراحتا دلالت بر معنی آن کند و قبول طبقه اول ازموقوف علیهم یا قائم مقام قانونی آنها در صورتی که محصور باشد مثل وقف براولاد واگرموقوف علیهم غیر محصور یا وقف بر مصالح عامه باشد در این صورت قبول حاکم شرط است .
شرط اول تحقق عقد وقف عینیت ایجاب وقبول است دروقف عام و چه خاص همیشه ایجاب با واقف می باشد اما قبول دروقف عام برعهده دادستان است ودروقف خاص باطبقه اول موقوف علیهم است شرط دوم درتحقق عقدوقف قبض ودرتصرف دادن مال موقوفه است(مواد59 و60 قانون مدنی )دروقف خاص مثل قبول آن باطبقه اول موقوف علیهم ودر وقف عام با متولی می باشد که اگر متولی نبود قبض باحاکم می باشد. سوم :مورد وقف معلوم باشد درروقف خاص اگرموردمصرف موهوم ویا نامعلوم باشد ازهمان ابتدا وقف باطل است. چهارم :یکی دیگرازشرایط وقف این است که مقاصد وقف مشروع باشد ودرجهت حوائج مشروع موقوف علیهم وقف شده باشد والا باطل است .(ماده 67 قانون مدنی )